Saturday, June 8, 2013

'വെള്ളിമേഘങ്ങള്‍"'


                          

               ഒരിക്കല്‍‍ കൂട്ടുകാരുടെ സംസാരത്തിന്നിടയില്‍ ഒരു കൂട്ടുകാരി പറഞ്ഞു മാര്‍ ക്രിസോസ്റ്റം തിരുമേനിയുടെ വര്‍ത്തമാനം കേള്‍ക്കാന്‍ നല്ല രസമാണെന്ന്.. നല്ല സരസമായ സംഭാഷണശൈലി ...പ്രസംഗം കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ സാധാരണ ഉറങ്ങുന്നവര്‍ പോലും നല്ല ഉന്മേഷത്തോടെ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കാറുണ്ട് ...കൂട്ടുകാരിയുടെ ഈ പുകഴ്ത്തലും,അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിവരങ്ങളും കേട്ട അന്ന് മുതല്‍  അദ്ദേഹത്തെ ഒന്നു കാണാനും സംസാരിക്കാനും എനിക്കുണ്ടായ ആഗ്രഹം ഞാന്‍  അവളോട്‌  തുറന്ന് പറയുകയും ചെയ്തു . വഴിയുണ്ടാക്കാം എന്നു പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും ഒരു പ്രതീക്ഷയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ദിവസങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ഈ സംഭവം മറക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു . 
                                                                Y W C A യിലെ മെമ്പര്‍ ആയ എന്റെ സുഹൃത്ത് അന്ന് അവിടുത്തെ പ്രസിഡന്റ്‌ ആയിരുന്ന പ്രൊഫസര്‍ ബേബികുട്ടി ആന്റി യോട് എന്റെ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞു . ആന്റി അപ്രതീക്ഷിതമായി തിരുമേനിയുടെ പിറന്നാള്‍ ദിവസം എന്നെ വിളിച്ചു . കൂടെ പോന്നോളൂ എന്നു പറഞ്ഞു . എനിക്ക് ആകെ ടെന്‍ഷനായി  കൂട്ടുകാരിയുടെ സഹായത്തോടെതന്നെ  വീട്ടില്‍ നിന്ന് പെര്‍മിഷനും വാങ്ങി ഞങ്ങള്‍ അഞ്ചുപേര്‍ അങ്ങനെ തിരുമേനിയെ കാണാന്‍ അരമനയില്‍ എത്തി .
                                        
                             ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് അവിടെ എത്തിയ ഞങ്ങളെ  വളരെ സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം സ്വാഗതംചെയ്തു . വളരെനേരത്തെ അനര്‍ഗളമായ സംസാരമധ്യേ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു നിങ്ങള്‍ എല്ലാരും ഒരേ പള്ളിക്കാരാണോ എന്ന്. ഞാന്‍  ഒരന്യജാതിക്കാരിയെന്ന് ആന്റിയില്‍   നിന്നുമറിയുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന പ്രതികരണമോര്‍ത്ത് ശരിക്കും ഒരു  ചെറിയ ആധിയുണ്ടായിരുന്നു മനസ്സില്‍. എന്റെ ആശങ്ക അസ്ഥാനത്താക്കി വാത്സല്യപൂര്‍വ്വം  ചിരിച്ചുകൊണ്ട്  എന്റെ നെറുകയില്‍ കൈകള്‍ വച്ച് അനുഗ്രഹിച്ചു..! , വീണ്ടും ഏറെനേരം  സംസാരിച്ചു. ആ നല്ല നിമിഷങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും മറക്കാന്‍കഴിയുന്നില്ല..! സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ പെട്ടെന്ന് ചെറിയ ഉറക്കത്തില്‍ ആണോ തിരുമേനി ഇരിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി  . പിന്നീട്  ആ സംശയം കൂടെ ഉള്ളവരോട് സൂചിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ അവര്‍ പറഞ്ഞു രാവിലെ മുതല്‍ റസ്റ്റ്‌ ഇല്ലാതെ വിസിറ്റെഴ്സിനോട് സംസാരിക്കുന്നതല്ലെ, മാത്രമല്ല ഇപ്പോള്‍ ഊണ് കഴിഞ്ഞു വന്നിരിക്കുന്നതിന്റെ ആലസ്യവുമാകാം എന്ന് . ആ മയക്കത്തിലും വിവിധ വിഷയങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കുമുന്നില്‍ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഏറെ സമയത്തിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുഗ്രഹാശിസുകള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങി ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പൊള്‍ എന്റെ  മനസ്സു നിറഞ്ഞിരുന്നു..!


                                                                           
ഇന്ന്  പത്രത്തില്‍ ഈ വാര്‍ത്ത വായിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ശരിക്കും ആശ്ചര്യപ്പെട്ടുപോയി. മാര്‍ത്തോമാ സഭയുടെ മേല്‍സ്ഥാനത്ത് 60 വര്ഷം തികച്ച ഡോ. ഫിലിപ്പോസ് മാര്‍ ക്രിസോസ്റ്റം വലിയ മെത്രാപ്പൊലീത്തയോടുള്ള കുറച്ചു ചോദ്യങ്ങളും തിരുമേനിയുടെ ഉത്തരങ്ങളും ശ്രീ. സാക്കിര്‍ ഹുസൈന്‍  ഭംഗിയായി അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ ഞാന്‍ അത്ഭുതത്തോടെ തേടിക്കൊണ്ടിരുന്ന  ഉത്തരവുമുണ്ടായിരുന്നു.വളരെ  സന്തോഷത്തോടെ അത് നിങ്ങളോടു പങ്കുവയ്ക്കുന്നു .
 ചോദ്യം :രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ഒട്ടേറെപ്പേര്‍ ദിവസവും അനുഗ്രഹം തേടിയും , സൗഹൃദം പുതുക്കാനും , താങ്കളുടെ അടുത്ത് വരുന്നു . സന്ദര്‍ശനങ്ങളും സംഭാഷണങ്ങളും മടുപ്പിക്കാറുണ്ടോ ? ഉണ്ടെങ്കില്‍ എങ്ങിനെയാണ് അതിനെ മറികടക്കുന്നത് ?  
ഉ : ആളുകള്‍ വരുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ സംസാരിക്കുകയാവും . എന്റെ ചില വാക്കുകള്‍ കേട്ടാല്‍ അവര്‍ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങും . പിന്നെ ഞാന്‍ ഉറങ്ങിയാല്‍ മതി . അത് അവര്‍ അറിയുകയുമില്ല . ഫാന്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന വൈദ്യുതിയുടെ ഒരു ശക്തിയാണതു . ജനങ്ങളുമായി ആശയങ്ങള്‍ പങ്കിടുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ പുതിയൊരു ലോകത്തില്‍ പ്രവേശിക്കുന്നു..!
                               അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളും ആ വാത്സല്യവും, അനുഗ്രഹവും ഒരു കുളിരായി എന്നെയിപ്പോഴും തഴുകുന്നു.                                                     
തിരുമേനിക്ക്  എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ആശംസകള്‍ .

Friday, March 22, 2013

" ഒരിടത്തൊരു പെണ്ണ് "

                             
               രാവിലെ കുഴമ്പ് തേച്ചു കുളിച്ചു , കണ്ണെഴുതി പൊട്ടുതൊട്ട് , മുടി മുകളിലേക്ക് വച്ചു കെട്ടി കട്ടിലില്‍ നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് അടുത്ത് കെട്ടിയിരിക്കുന്ന തൊട്ടിലിലേക്ക് നോക്കി നെടുവീര്‍പ്പിട്ടുകൊണ്ട് ദേവകി ചിന്തിച്ചു . വര്‍ഷങ്ങള്‍ എത്ര പെട്ടെന്നാണ് കടന്നു പോകുന്നത് . ഈ കുടുംബത്തിലെ മൂത്ത മരുമകളായി വലതുകാല്‍ വച്ചു കയറിയിട്ട് ഇന്നേക്ക് വര്‍ഷം പത്ത് കഴിഞ്ഞു. ഇപ്പോഴാണ് താനൊരമ്മയാകുന്നത്.! ഒരു കുഞ്ഞിക്കാല്‍ കാണാനുള്ള യോഗം ഈ കുടുംബത്തിന് ഇതുവരെ ദൈവം തരാതിരുന്നതെന്ത്? അവിടെ,എന്തോ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട് അത് നടപ്പാക്കുക തന്നെ ചെയ്യും !ഒരു നെടുവീര്‍പ്പിലൂടെ അവള്‍ ചിന്തകളിലേയ്ക്ക് ഊളിയിട്ടു.
                   വിവാഹം കഴിഞ്ഞ്  മടങ്ങിപ്പോയ,ഗള്‍ഫ് കാരനായ ഭര്‍ത്താവ് തിരിച്ചു വരുന്നതും കാത്ത്  കാത്ത് ആദ്യനാളുകളില്‍ കഴിഞ്ഞു കൂടി. വര്‍ഷങ്ങള്‍  വീണ്ടും കടന്നുപോയി ! ഓരോ തവണയും രണ്ടു മാസത്തോളം മാത്രം കൂടെയുണ്ടാവുന്ന ഭര്‍ത്താവ് . ജീവിതത്തില്‍ സന്തോഷം എന്തെന്നറിയാത്ത ദിവസങ്ങള്‍ . ഒരു കുഞ്ഞു ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ അല്‍പ്പം ആശ്വാസമാകുമായിരുന്നു . പക്ഷെ ദൈവം അതും തന്നില്ല . എട്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ അങ്ങനെ കടന്നു പോയി .

     മക്കളില്ലാതെ ജീവിതത്തിനു ഒരു അര്‍ത്ഥമില്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കി എട്ടുവര്‍ഷത്തെ പ്രവാസജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു വാസു നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു. ചികിത്സയും , നേര്‍ച്ചകളും, വഴിപാടുകളും ഒക്കെയായി വീണ്ടും  നാളുകള്‍. ഒരിക്കല്‍ ഒരു കെട്ടിടത്തിന്റെ മുകളില്‍ നിന്നും വീണു വാസു ,അത്യാസന്നനിലയില്‍ മാസങ്ങളോളം കിടപ്പിലായി  സമ്പാദ്യത്തിന്റെ ഏറിയ പങ്കും ചികിത്സക്ക് വേണ്ടി ചിലവായി. ഒടുവില്‍  മരുഭൂമിയില്‍ കിടന്നു കഷ്ടപ്പെട്ട് സമ്പാദിച്ചു പണിത വീട് വരെ പണയത്തിലായി എങ്കിലും,ഒടുവില്‍ ചികിത്സ ഫലിക്കുകതന്നെചെയ്തു..!

ആശുപത്രിവിട്ട് ഭര്‍ത്താവ് വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും ദേവകിക്ക്  സ്വസ്ഥതയുണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്ങിനെ ജീവിതം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകും ..? ചുറ്റും കടക്കാര്‍, ഇനിയും ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്തിട്ടില്ലാത്ത ഭര്‍ത്താവ് , മരുന്നും ചികിത്സയും ഇനിയും വേണ്ടിവരും. ആദ്യമൊക്കെ ബന്ധുക്കള്‍ സഹായത്തിനുണ്ടായിരുന്നു ഇപ്പോള്‍ അവരും ഇല്ല . ഒരു വഴി കാട്ടിത്തരാന്‍ ഉള്ളുരുകി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു  ആ പ്രാര്‍ഥന ദൈവം കൈകൊണ്ടു. ഒരു വഴി ദേവകിയുടെ മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞു . കുറച്ചു പണം ബാങ്കില്‍ നിന്നും വായ്പ്പ എടുത്തു  ഒരു ചിട്ടി തുടങ്ങി . അങ്ങനെ ദേവകിയും വാസുവും ചേര്‍ന്ന് വീണ്ടും  ആ ജീവിതനൌക തുഴയാന്‍ തുടങ്ങി.
******                                   *******                                   *******

                        
ചെറുപ്രായത്തില്‍ അഛനും , അമ്മയും നഷ്ടപ്പെട്ട രമണി അമ്മയുടെ അകന്ന ഒരു ബന്ധു വീട്ടില്‍ ജോലിക്ക് നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു .  കുറച്ചു നാളുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഗൃഹനാഥന്റെ മോശം പെരുമാറ്റം കാരണം നല്ലവളായ  അവിടത്തെ ചേച്ചിയെ ഓര്‍ത്ത്  ആ ജോലി ഉപേക്ഷിച്ച് ഇഷ്ടികകളത്തില്‍  ജോലിയ്ക്കു പോയി. താമസിയാതെ അവിടെ  അവള്‍ക്ക് ഒരു പ്രണയം മൊട്ടിട്ടു. പ്രണയം വിവാഹത്തില്‍ എത്തുന്നതിനു മുന്‍പുതന്നെ  ഗര്‍ഭിണിയായ അവളെ  ഉപേക്ഷിച്ച് ‍ വിവാഹവാഗ്ദാനം നല്‍കിയ ആള്‍ സ്ഥലം വിട്ടു . അവിവാഹിതയായ ഒരു സ്ത്രീ പ്രസവിക്കുകയെന്നാല്‍ എന്താവും അവസ്ഥ . മറ്റുള്ളവരുടെ ദയയില്ലാത്ത, പുച്ഛംനിറഞ്ഞ നോട്ടവും പരിഹാസവുമേറ്റ് എല്ലാവരാലും വെറുക്കപ്പെട്ട് സമൂഹത്തില്‍ ഒറ്റപ്പെടുക തന്നെ ചെയ്തു അവളും.!
    

       നാട്ടുകാരാലും , വീട്ടുകാരാലും വെറുക്കപ്പെട്ട അവര്‍ കഷ്ടപ്പെട്ടു തനിക്കു പിറന്ന  കുഞ്ഞിനെ  വളര്‍ത്തി . ആ മകനെ സ്വന്തമായി കണ്ടു കൊള്ളാമെന്ന്  ഉറപ്പുനല്‍കി അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാന്‍ തയ്യാറായി വന്ന ഭദ്രന്‍ അവളുടെ വീട്ടില്‍ സ്ഥിരതാമസമാക്കി . ഒരുമിച്ചു ജോലിക്കു പോയി മകനെയും നോക്കി സന്തോഷമായി കഴിഞ്ഞ അവള്‍ വീണ്ടും ഗര്‍ഭിണിയായി. ഭദ്രന്‍ മറ്റു രണ്ടു മക്കളുടെ അച്ഛനാണെന്ന് അവള്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല . വിവാഹിതനല്ല എന്നാണ് അവളോട്‌ പറഞ്ഞിരുന്നത് ഗര്‍ഭിണിയായ രമണിയെ തനിച്ചാക്കി അയാള്‍ സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി . കരഞ്ഞു വിളിച്ചും,സ്വയം ശപിച്ചും ഒരു ഭ്രാന്തിയേപ്പോലെ  ദിവസങ്ങള്‍ തള്ളിനീക്കിയ അവള്‍  ഒരു പെണ്‍കുഞ്ഞിനു ജന്മം നല്‍കി . മനസ്സില്‍ ആരോടൊക്കെയോ ഉള്ള പകയും വിദ്വേഷവും.മക്കളുടെ ഭാവിയും ഒക്കെ ഓര്‍ത്ത്, അവളാ തീരുമാനമെടുക്കുകയായിരുന്നു..!
                              ഒരമ്മ അതി തീവ്രമായി കരയുന്നത് ഒരു കുഞ്ഞിനു ജന്മം നല്‍കുമ്പോഴും അതെ തീവ്രതയില്‍  വീണ്ടും കരയുന്നത് ആ കുട്ടിയെ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴുമായിരിക്കും. ആ പിഞ്ചു കുഞ്ഞിനെ കുഞ്ഞേലയുടെ കയ്യിലേക്ക് എന്നന്നേയ്ക്കുമായി ഏല്‍പ്പിക്കുമ്പോള്‍  രമണി ഹൃദയം പിളര്‍ന്നു കരഞ്ഞു.അങ്ങിനെ  ആ സുന്ദരിക്കുട്ടിയെ  കുഞ്ഞേലയ്ക്കുകിട്ടി. ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രം പ്രായമായ  ആ കുഞ്ഞിനെ കയ്യില്‍ വച്ച്  താലോലിക്കുമ്പോള്‍  കുഞ്ഞേലയുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തിയ മുഖം,  മക്കളില്ലാതെ ദു:ഖിക്കുന്ന ദേവകിയുടെതാണ് ! 
ആവേശത്തോടെ ആ കുഞ്ഞിനെ ഇരുകയ്യും നീട്ടി വാങ്ങുമ്പോള്‍, ദേവകിയുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞൊഴുകി..!ദൈവം തന്ന നിധിയായി, താന്‍ പ്രസവിച്ച മകളായി അവളാക്കുഞ്ഞിനെ മാറോടണച്ചു. ആ കുരുന്നിനുവേണ്ട കളി കോപ്പുകളൊക്കെ അവള്‍ വാങ്ങിക്കൂട്ടി..! ദേവകിയിപ്പോള്‍ മറ്റൊരുലോകത്താണ്..!  അവളൊരമ്മയാണിപ്പോള്‍..!
    ******                             ******                           ******
                         
വാതില്‍ക്കലൊരു  നിഴലനക്കം കണ്ട്  അവള്‍ എത്തിനോക്കി. നിറഞ്ഞ ചിരിയുമായി കുഞ്ഞേല..!അവര്‍ ദേവകിയെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. നാലുപ്രസവിച്ച ആ സാധു സ്ത്രീയ്ക്ക്  ഈ കാഴ്ച്ച തീര്‍ത്തും  പുതുമയുള്ളതായിരുന്നു. പ്രസവിക്കാതെ  പ്രസവരക്ഷ തേടുന്ന , കുഞ്ഞിനെ ചേര്‍ത്തു മുലയൂട്ടുന്ന, ഈ പുതിയ അമ്മയെക്കണ്ട് അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു..!
                           
ദേവകിയും, വാസുവും ആ കുഞ്ഞിനുവേണ്ടി ജീവിച്ചു. അവളെ അവര്‍ ‘മൈഥിലി’ എന്ന് പേരുനല്‍കി വിളിച്ചു. അവളുടെ വരവോടെ അവര്‍ക്ക് നല്ലകാലമായി. വാസു പഴയതു പോലെ ആരോഗ്യവാനായി. കടങ്ങളെല്ലാം കൊടുത്തു തീര്‍ത്തു. നഷ്ട്ടപ്പെട്ടതെല്ലാം തിരിച്ചുപിടിച്ചു. കാലങ്ങള്‍ കടന്നു പോകവെ അത്ഭുതമെന്നോണം, ദേവകി ഗര്‍ഭിണിയായി..!
അവളൊരു പെണ്‍കുഞ്ഞിനു ജന്മം നല്‍കി.രണ്ടു കുഞ്ഞുങ്ങളും അവരുടെ അരുമകളായി വളര്‍ന്നു.വീട്ടില്‍ ഐശ്വര്യവും , സമാധാനവും, സന്തോഷവും നിറഞ്ഞു നിന്നു. താന്‍ വളര്‍ത്തുമകളാണെന്ന തോന്നല്‍ ഒരിക്കലും മൈഥിലിക്കുണ്ടാവാത്തവിധം  അവളെ അവര്‍ സ്നേഹിച്ചു . ആ സ്നേഹവും സന്തോഷവും, സമാധാനവും അവരുടെ ഉയര്‍ച്ചയും കണ്ട് സഹിക്കാത്തചില ദുര്‍മനസ്സുകള്‍ ‍,  ആ രഹസ്യം  മൈഥിലിയുടെ കാതിലോതി..!
തന്നെ ജീവനു തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കള്‍ക്ക്  താന്‍ വളര്‍ത്തുമകളാണെന്നറിഞ്ഞ അവള്‍, രഹസ്യങ്ങളുടെ കെട്ടഴിക്കാന്‍ കുഞ്ഞേലെയെ തേടിയെത്തി.
                                        
എന്തു പറയണമെന്നറിയാതെ കുഞ്ഞേല കുഴങ്ങി.ജന്മം നല്‍കിയതുകൊണ്ടുമാത്രമല്ല,കര്‍മ്മത്തിലും കൂടിയാണ് ഒരു സ്ത്രീ അമ്മയാകുന്നത്.  കുഞ്ഞേ നീ ഭാഗ്യവതിയാണ്. ഇത്രയേറെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരമ്മയും അച്ഛനുമില്ലേ നിനക്ക്?  ആരെന്തുപറഞ്ഞാലും, അവരാണ് അവര്‍മാത്രമാണ് നിന്റെ അവകാശികള്‍..! അരുതാത്തതു പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിച്ച് ഒരുകുഞ്ഞു മനസ്സ് ഇങ്ങിനെ വേദനിപ്പിച്ചാല്‍  ഈ വിധമാളുകള്‍ക്കെന്താണുനേട്ടം..! അസൂയ മനുഷ്യരെ അന്ധരാക്കുന്നോ..? സ്വന്തം കാര്യസാദ്ധ്യത്തിനും സ്വാര്‍ഥലാഭത്തിനും വേണ്ടിയല്ലാതെ ആരും ഒരു സല്‍പ്രവൃത്തിയും ചെയ്യുന്നില്ലെന്നായോ!എന്താണ് മനുഷ്യന്‍ ഇങ്ങിനെയായിപ്പോയത് ...? 
                                       പഠനത്തില്‍ മിടുക്കിയായ അവള്‍ക്ക് ആവുംവരെ അതു തുടരാന്‍ ആ മാതാപിതാക്കള്‍ക്കാഗ്രഹമുണ്ട്. ഒരുകുറവും വരുത്താതെ അവരതു ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. ഈ കാരണത്താല്‍ അവള്‍ക്ക് ഒരുസങ്കടമുണ്ടാവുന്നത്  അവര്‍ക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിനപ്പുറമാകും..!ആരും കുറ്റപ്പെടുത്താനോ , കളിയാക്കാനോ  ഈ മകള്‍ ഒരിക്കലും ദുഖിക്കുവാനോ  ഇടവരരുത് എന്ന് അവരാഗ്രഹിക്കുന്നു !
                                                   
തങ്ങളെകെട്ടിപ്പുണര്‍ന്ന്  ഏങ്ങലടിച്ച് കണ്ണീര്‍വാര്‍ക്കുന്ന പൊന്നുമോളെക്കണ്ട് ആ മാതാപിതാക്കള്‍  അസ്വസ്ഥരായി. കാരണമന്വേഷിച്ചെങ്കിലും അവളൊന്നുമുരിയാടിയില്ല..വിടുവിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും ആ കൈകള്‍ കൂടുതല്‍ അവരെ ചേര്‍ത്തു ചേര്‍ത്തു പിടിക്കുകയായിരുന്നു..!

Wednesday, November 21, 2012

" ദൈവത്തിന്റെ മകന്‍ "





            
        എന്റെയൊരു കൂട്ടുകാരിയുടെ ചേച്ചിയാണ് ജീന.
കൂട്ടുകാരിക്കു മാത്രമല്ല, ഇപ്പോള്‍ എനിക്കും ചേച്ചിയാണവര്‍.!., .. 
എന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പട്ടവള്‍. ..വര്‍ഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുണ്ട് ഞങ്ങളുടെ ബന്ധത്തിന്. 'കുങ്കുമ'ത്തിലെ ആദ്യ പോസ്റ്റായ " ഓര്‍മ്മയുടെ ചെപ്പുകള്‍ " ഞങ്ങളെ കുറിച്ചു തന്നെയായിരുന്നു. എന്നെക്കാള്‍ പ്രായമുണ്ടെങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ കൂട്ടുകാരെപ്പോലെ മനസ്സു തുറക്കാറുണ്ട് . ഞാന്‍ എല്ലാ കാര്യത്തിനും ചേച്ചിയുടെ അഭിപ്രായവും തേടാറുണ്ട്. അവരും അങ്ങനെ തന്നെ. ഒരുപക്ഷെ അവരുടെ അനിയത്തിയേക്കാള്‍ ഏറെ ഇഷ്ടം അവര്‍ക്ക് എന്നോടാണോ എന്ന് പലപ്പോഴും എനിയ്ക്ക് തോന്നിയിട്ടുമുണ്ട് ...!
 ചേച്ചിക്ക് വിവാഹാലോചന വന്നപ്പോള്‍ ആദ്യം എന്നോടു പറഞ്ഞു, ആ പയ്യനെ നീ നോക്ക്   നിനക്കിഷ്ട്ടമായാല്‍ എനിക്കും സമ്മതമെന്ന്.! ഞാന്‍ കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചു.  നീ എന്ത് പറഞ്ഞാലും കുഴപ്പമില്ല, പോയി നോക്കി പറയൂ  എന്ന് കൊഞ്ചിയത് ഇപ്പോഴുമോര്‍ക്കുന്നു. ഒരു പിടിവാശിയുമില്ലാത്തവള്‍ . ആരെന്തു പറഞ്ഞാലും അനുസരിക്കുന്ന പഞ്ചപാവം . ഇതൊക്കെ ഇവിടെ വിളമ്പുന്നതെന്തിനെന്ന് ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങളോര്‍ത്തിരിക്കാം, ഉണ്ട് കാര്യമുണ്ട്. നിങ്ങളും അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട കാര്യം. സന്തോഷവും സമാധാനവും സമ്പത്തും എല്ലാം ഒരുമിച്ച്   ദൈവം എല്ലാവര്‍ക്കും എല്ലാക്കാലത്തും കൊടുക്കില്ലാ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്‌ അവളിലൂടെയാണ് .!
                                  മൂന്നു പെണ്‍കുട്ടികളില്‍ മൂത്തവള്‍ ആണ് ജീന . എല്ലാരുടെയും വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ...ഒരു  സഹോദരി വിവാഹിതയായി ഭര്‍ത്താവിനോടൊപ്പം അമേരിക്കയില്‍ . മറ്റൊരാള്‍ ദുബായില്‍ ഇവളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഭര്‍ത്താവിനൊപ്പം തിരുവനന്തപുരം . സന്തോഷകരമായ കുടുംബജീവിതത്തില്‍ അവര്‍ക്ക് ആദ്യത്തെ കുട്ടി ജനിച്ചു . നോര്‍മല്‍ ഡെലിവറി. അവരുടെ ആഗ്രഹം പോലെ ആണ്‍കുട്ടിയായിരുന്നു. ആ സന്തോഷത്തിന്റെ നാളുകള്‍ അധികകാലം നീണ്ടുനിന്നില്ല. അവന്‍ സാധാരണ കുട്ടികളില്‍ നിന്നും വളരെ വ്യത്യസ്ഥനായിരുന്നു . ജനിച്ചു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മുതല്‍ പ്രശ്നങ്ങള്‍. ചിരിയിലും കളിയിലും പ്രകടമായ പ്രത്യേകതകള്‍ കണ്ട്  ആ മാതാപിതാക്കളുടെ മനസ്സുരുകി.ബുദ്ധി വികസിക്കാത്ത ആ പ്രകൃതം അവര്‍ക്കു നാള്‍ക്കുനാള്‍ വേദന നല്‍കിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.
         ഡെലിവറി നടത്തിയ ഡോക്ടര്‍ക്കു പറ്റിയ കൈപ്പിഴ യാണെന്ന് എല്ലാരും പറയുന്നു . കാരണം , പ്രസവത്തിനു മുന്‍പുവരെ കുട്ടിക്ക് ഒരപാകതയുമുണ്ടായിരുന്നില്ലത്രേ! പ്രസവസമയത്ത്  കുട്ടി പുറത്തുവരാതെ ആകെ പ്രശ്നമായി . ഒരുപക്ഷെ അവര്‍ സിസേറിയന്‍ ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഇങ്ങനെ കുട്ടിക്ക് സംഭവിക്കില്ലായിരുന്നു എന്നൊക്കെ ഇപ്പൊള്‍ പലരും പറയുന്നു . ഒന്നും തീരുമാനിക്കാന്‍ നമുക്ക് കഴിയില്ലാല്ലോ . ദൈവം വിധിച്ചതല്ലേ നടക്കുള്ളൂ..!.
കാണിക്കാവുന്ന ഡോക്ടര്‍ മാരെ ഒക്കെ കാണിച്ചു . ഒരിടത്ത് കാണിക്കുമ്പോള്‍ അടുത്ത സ്ഥലം പറഞ്ഞു കൊടുക്കും അങ്ങനെ കാണിക്കാന്‍ ഒരിടവും ബാക്കിയില്ല ..!
                   വെല്ലൂര്‍ കൊണ്ടുപോയാല്‍ കുട്ടി ഒരുപക്ഷെ നേരെയാകും എന്ന അഭിപ്രായത്തില്‍ അവസാനം വെല്ലൂര് കൊണ്ടുപോയി വര്‍ഷങ്ങളോളം ചികിത്സിച്ചു ഒരു രക്ഷയുമില്ല . സ്വന്തം കുട്ടിയുടെ  ഭാവി അവളെ ആകെ വിഷമത്തിലാക്കി . സംസാരത്തിന് പകരം വലുതായി അലറി വിളിക്കുന്ന മകന്‍ . നേരെ നടക്കാന്‍ സാധിക്കില്ല, ഒരു പൊടിക്കുഞ്ഞിനെ നോക്കുന്ന പോലെ തന്നെയാണ്  അവനെയും നോക്കണ്ടത്  .! പൊന്നുമോനെ മാറോട് ചേര്‍ത്ത്  കരഞ്ഞു കരഞ്ഞ് ഉറങ്ങാത്ത രാവുകള്‍ പതിവായി അവള്‍ക്ക് .രണ്ടാമതു ഗര്‍ഭിണിയായപ്പോള്‍ ഇവനെ നോക്കാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ .  ഇതുപോലുള്ള കുട്ടികളെ നോക്കുന്ന സ്കൂള്‍ ഉണ്ട് അവിടെ യാക്കുവാനുപദേശിച്ച് ബന്ധുക്കള്‍  ഓരോരുത്തരായി കൈയൊഴിഞ്ഞു. നിവൃത്തികേടുകൊണ്ട് മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ അവര്‍ മോനെ അവിടെയാക്കി .
                                ഒരിക്കല്‍ അവളോടൊപ്പം ഞാനും പോയിഅവനെക്കാണാന്‍. അമ്മയെ ക്കാണുമ്പോള്‍ അവന്റെ സന്തോഷം കണ്ട് എന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞുപോയി .ഇങ്ങനുള്ള കുട്ടികള്‍ക്ക് സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ അറിയില്ലാ എന്ന് ഒരിക്കലും ഞാന്‍ പറയില്ല . പൂച്ചക്കുട്ടികള്‍ തള്ളപ്പൂച്ചയോട് എങ്ങിനെ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കും അവര്‍ക്ക് സംസാരിക്കാന്‍ ഉള്ള കഴിവ് ദൈവം കൊടുത്ത്തില്ലാ എന്നല്ലേ ഉള്ളൂ . ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന കാഴ്ച്ചയായിരുന്നു അത് . ഇതെഴുതുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സില്‍ ആ ദൃശ്യങ്ങളതുപോലെയുണ്ട്..! കുഞ്ഞിനെ അവിടെ വിട്ടു പോരാന്‍ അവര്‍ക്കു തീരെ മനസ്സില്ലായിരുന്നു . പക്ഷെ അവളുടെ അപ്പോളത്തെ അവസ്ഥയില്‍ മോനെ കൊണ്ടുവരാനും പറ്റില്ല. യാത്രപറഞ്ഞിറങ്ങിയ അമ്മയുടെ കൈപിടിച്ചു വലിയവായില്‍  അലറിവിളിച്ച മോനെക്കണ്ട് എങ്ങിനെ അവള്‍ തിരിച്ചു പോരും . പൊട്ടികരഞ്ഞുകൊണ്ട് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു മാറോട് ചേര്‍ത്ത് അവള്‍ മണിക്കൂറുകള്‍ നിന്നു . തികഞ്ഞ സാന്ത്വനമനുഭവിച്ച് അവനും..!. അവന്റെ കണ്ണൂകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ട്. എല്ലാം അറിയുന്നുണ്ട് അവന്‍ പക്ഷെ പ്രതികരിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിയോ ,കഴിവോ ഇല്ലാതെപോയി പാവത്തിന് .അവസാനം മോനെ ഉറക്കി കിടത്തിയത്തിനു ശേഷം ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചുപോന്നു.  കരഞ്ഞു കലങ്ങി നിറവയറുമായി ദിവസങ്ങള്‍ തള്ളിനീക്കി.
               അവള്‍ ഒരു പെണ്‍കുഞ്ഞിനുകൂടി ജന്മം നല്‍കി . അപ്പോളാണ് മോനെ നന്നായി പരിചരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന പെണ്‍കുട്ടിയുടെ വിവാഹം ആയെന്നറിയുന്നത്. ആ കുട്ടി  മോനെ നന്നായി നോക്കുമായിരുന്നു. ആ കുട്ടിയുടെ വിവാഹശേഷം ഒരാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞുകാണും ഒരു നാള്‍ ഒരു ഫോണ്‍ . മോന് പനികൂടി ഹോസ്പിറ്റലില്‍ ആണെന്ന്. അവര്‍ ഓടിയെത്തി.ആ പെണ്‍കുട്ടി പോയ അന്നുമുതല്‍ അവന്‍ ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല , നന്നായി കുളിപ്പിക്കാന്‍ സാധിച്ചിട്ടില്ല , കുളിച്ചു കഴിഞ്ഞു നല്ല വൃത്തിക്ക് തുടക്കാതെ അവന്റെ ശരീരത്തില്‍ കാലിന്റെ തുടയുടെ ഭാഗം അഴുകിയിരുന്നു. ഏതമ്മയ്ക്കാണ് അത് സഹിക്കുക . അവളെ കണ്ടപ്പോള്‍ ആ മോന്റെ സന്തോഷം ഒന്നുകാണേണ്ടതായിരുന്നു. അവരെക്കൊണ്ട് കുട്ടിയേ നോക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി അവള്‍ മോനെ തിരിച്ചു വീട്ടില്‍ കൊണ്ടുവന്നു . അവള്‍ക്കും മോനും വലിയ സന്തോഷം.
                            അവന്‍ പിന്നേയും വളര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു  L.K.G ക്കാരി നേഹാമോള്‍ അച്ചാച്ചനെ അവളെക്കാളും ചെറിയ കുഞ്ഞിനെ നോക്കുന്ന പോലെ നോക്കുന്നു. അവള്‍ക്കു പ്രസവരക്ഷ കിട്ടാഞ്ഞിട്ടോ,അതോ മാനസികമായി തളര്‍ന്നതു കൊണ്ടോ എന്തോ ശാരീരികമായി വലിയ ജോലികള്‍ ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ല , എപ്പോഴും വല്ലാത്ത ക്ഷീണമാണ് . ഒരു നാള്‍  അവള്‍ എന്നെ  ഫോണില്‍ വിളിച്ചു വലിയ വായില്‍ കരഞ്ഞു.
“എനിക്ക് ജീവിതം തന്നെ മടുത്തു ...എന്തിനു ദൈവം എന്നെ ഇങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കുന്നു
എന്റെ കണ്ണ് അടയുന്നത് വരെ ഞാന്‍ ചേര്‍ത്ത് പിടിക്കും, അത് കഴിഞ്ഞാല്‍ ആരുണ്ട്  മോനു തുണ ..?“
അവളോടു പറയാന്‍ ആശ്വാസവാക്കുകളില്ലാതെ ഞാനും കരഞ്ഞുപോയി..!
കരഞ്ഞു കരഞ്ഞ്  എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവള്‍..! മരണവും,സ്വയം ഹത്യയും മൊക്കെ ആ വാക്കുകളിലൂടെ കേട്ടു ഞാന്‍ നടുങ്ങി.!
ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ച് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ സംഭവിച്ചേക്കുമോ എന്ന് ഞാന്‍ ഭയപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് നിങ്ങളുമായി ഒന്ന് ചര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍ ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്.
കഴിഞ്ഞ വെക്കേഷന്  മോനെ വീട്ടിലാക്കി അവള്‍ക്ക് ഒരു യാത്ര പോകേണ്ടി വന്നു.
മോനെ നോക്കാന്‍ സ്വന്തം വീട്ടുകാരോ, ഭര്‍ത്താവിന്റെ വീട്ടുകാരോ എത്തിയില്ല
വീട്ടിലെ ജോലിക്കാരിയെത്തന്നെ എല്ലാമേല്‍പ്പിച്ച് അവര്‍ യാത്രയായി.
ആ രാത്രി അവളുറങ്ങിയില്ല. പെട്ടന്നുണ്ടായ വിഭ്രാന്തിയില്‍ അലറിവിളിച്ചെഴുന്നേറ്റിരുന്ന അവളെക്കണ്ട് ഭര്‍ത്താവു നടുങ്ങി..!
മോന്റെയടുത്ത് ഇപ്പോള്‍ത്തന്നെയെത്തണമെന്ന അപേക്ഷകേട്ട് നിസ്സഹായനായി നിന്നു അയാള്‍..! !!! ..!
ഇപ്പോള്‍ കണ്ണടച്ചാലും  ഉറങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നില്ല .
മോന്റെ കരയുന്ന മുഖമാണു മുന്നില്‍.
ഒരു ഡോക്ടറെ പോയി കണ്ടു ..ഉറങ്ങാന്‍ ഗുളിക കൊടുത്തു.
അന്നു തിരിച്ചെത്തിയ അവള്‍  പിന്നീട് വീടു വിട്ടു പോയിട്ടില്ല.
നിധി കാക്കുന്ന ഭൂതത്തെ പോലെ മോനെയും നോക്കി ഇരുപ്പാണ്..!
ഒരിടത്തേയ്ക്കും ഞാനില്ല നിങ്ങള്‍ പൊക്കോളൂ എന്നാണു അവള്‍ പറയുന്നത്.
മരണം വരെ  മോനെവിട്ട് എങ്ങോട്ടുമില്ല എന്ന തീരുമാനത്തിലാണ് അവള്‍.
അമ്മയുടെ ദു:ഖവും  വേദനയും കണ്ട് ഒന്നുമറിയാതെ അവന്‍ ഇപ്പോഴും ചിരിക്കുകയാണ്.
നീര്‍ച്ചാലായൊഴുകിയിറങ്ങിയ കണ്ണുനീര്‍ പുറംകൈകൊണ്ടു തുടച്ചുനീക്കി, പൊന്നുമോനോടൊപ്പം ആ അമ്മയും ചിരിക്കുന്നു..! വിധിവിളയാട്ടത്തിനുനേരേ, നിസ്സഹായതയുടെ മിഴിനീരുപ്പുതൂകി , വരണ്ടുണങ്ങിയ  പുഞ്ചിരി!    

Saturday, August 25, 2012

"വേറിട്ട വേദന"

                                                

രാവിലെ ഫോണ്‍ ബെല്‍ കേട്ടുകൊണ്ടാണ് ഉണര്‍ന്നത്. ചെന്നെടുത്തപ്പോള്‍ പരിചയമുള്ള 
ശബ്ദം . പക്ഷെ ആരാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ല . 
“..എന്നെ മനസ്സിലായില്ലേ ഞാന്‍ ശബ്നയാണ് . “
ഇന്ന് ഞായറാഴ്ച അല്ലെ വീട്ടില്‍ ഉണ്ടാകുമല്ലോ..?  
എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട് ഞാന്‍ വരട്ടെ . ?“
“അതിനെന്താ..വന്നോള്ളൂ ഞാന്‍ ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്..”
മൂന്ന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം കാണുകയാണ് ശബ്നയെ . ഉപ്പയും ഉമ്മയും മൂന്നു മക്കളും ഉള്ള കുടുംബത്തിലെ ഇളയകുട്ടി . സാമ്പത്തികമായി ഉയര്‍ന്ന തറവാടികള്‍ ആയിരുന്നു . കാലക്രമേണ എല്ലാം നശിച്ചു . കാലചക്രം,അതങ്ങിനെയാണ് കറങ്ങികൊണ്ടിരിക്കും . ഇന്നത്തെ സമ്പന്നര്‍ നാളത്തെ ദരിദ്രര്‍ . സമ്പത്ത് നിലനില്‍ക്കണമെങ്കില്‍ അതില്‍ സത്യം ഉണ്ടാകണം , നീതി ഉണ്ടാകണം , അതേപോലെ പ്രയത്നിക്കണം , കഷ്ടപ്പാടിന്റെ നനവുണ്ടാവനം . നല്ല ധനം ‍ ഒരിക്കലും നശിക്കില്ല എന്നല്ലേ പറയുന്നത് . ഇതൊന്നുമില്ലെങ്കില്‍ നശിച്ചു പോകും അത് സ്വാഭാവികം . അതില്‍ ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്താന്‍ പറ്റില്ല .
                              
                      മൂത്ത സഹോദരി വിവാഹിത , ഒരു സഹോദരന്‍ ‘സ്ത്രീയാണ് ധനം ‘ എന്ന ആദര്‍ശത്തില്‍ മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു പാവപ്പെട്ട വീട്ടിലെ പെണ്‍കുട്ടിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു വേറെ താമസിക്കുന്നു. ഉപ്പയുടെയും ഉമ്മയുടെയും കൂടെ വാടകവീട്ടില്‍ കഴിയാനാണ് അവളുടെ വിധി.
                                    വര്‍ഷങ്ങള്‍ കടന്നു പോയികൊണ്ടിരുന്നു പെണ്ണിന് പ്രായമായി വരുന്നു എന്ന ബോധം മാതാപിതാക്കളെ  വല്ലാതെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു  പല ആലോചനകള്‍വന്നു പോയി . വരുന്നവര്‍ക്ക് ഒക്കെ പെണ്ണിനെ ഇഷ്ടാവും , സാമ്പത്തികം കുറഞ്ഞതിലും പരിഭവങ്ങള്‍ ഇല്ല , കാരണം കുടുംബക്കാര്‍ ഒക്കെ നല്ല നിലയും വിലയും ഉള്ളവരാണല്ലോ . പക്ഷെ വിവാഹം നടക്കാത്തതിന് കാരണം ഇതൊന്നുമല്ല . അവളുടെ തലയില്‍ മുടിയില്ല !!
ആണുങ്ങള്‍ക്ക് കഷണ്ടി വരിക സ്വാഭാവികം . ഭൂരിഭാഗം ആണുങ്ങളും കഷണ്ടികളാണ്  എന്നാല്‍  ഒരു സ്ത്രീക്ക് കഷണ്ടി വന്നാല്‍ അതാരും അംഗീകരിക്കില്ല.! സ്ത്രീ സൗന്ദര്യം മുടിയില്‍ മാത്രമാണോ ? വല്ലാത്ത ഒരു ലോകം തന്നെ ഇത് !
                             
                                      കുഞ്ഞുന്നാളില്‍ ആരും കൊതിക്കുന്ന മനോഹരമായ മുടി യുണ്ടായിരുന്നവളാണ്. പെട്ടെന്ന് ഇതെന്തുസംഭവിച്ചു ..! ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ തിരക്കി എന്താണു സംഭവിച്ചതെന്ന് . കാരണം അവള്‍‍ക്കും അറിയില്ല ഒരിക്കല്‍ ഷാംപൂ തലയില്‍ തേച്ചു മണിക്കൂറുകള്‍ കഴിഞ്ഞു കഴുകിയതാണോ എന്നൊരു സംശയം ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു . അങ്ങനെ ചെയ്‌താല്‍ മുടി പോകുമോ ? അറിയില്ല എന്തായാലും  ഇപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് മുടി ഇല്ല .
പെണ്ണുകാണാന്‍ വരുന്നവര്‍ക്കൊക്കെ പെണ്ണിനെ ഇഷ്ടപ്പെടും മുടിയുടെ കാര്യം അറിയുമ്പോള്‍ എല്ലാരും പിന്‍മാറും ഇപ്പോള്‍ വയസ്സ് മുപ്പത്തഞ്ചാകുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ സ്തബ്ധയായി..! മുപ്പത്തഞ്ചു വയസ്സ് എന്നാല്‍ ഒരായുസ്സിന്റെ പാതിയായി . അവള്‍, മാന്യമായ വ്യക്തിത്വത്തിന്നുടമയായത് കൊണ്ട് സ്വന്തം ദുഃഖം ഉള്ളില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ കഴിയുന്നു .
                                     

ഇന്ന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ കാണുകയാണ് . തല്‍ക്കാലം ഈ നാട്ടില്‍ നിന്നും അവള്‍ ‍ ഗള്‍ഫിലേക്ക് പോകുന്നു യാത്ര ചോദിക്കാന്‍ വന്നതാണ് ..!
അറിയാത്ത നാടും ,ഭാഷയും ,ആരോരും ഇല്ലാത്ത പാവം പെണ്ണ് ഒരായിരം ചോദ്യം എന്റെ മനസ്സില്‍ കൂടി മിന്നി മറഞ്ഞു  എന്നാലും ഞാന്‍ ചോദിച്ചു എന്ത് ജോലിയാണ് അവിടെ ?
ഡേ കെയറില്‍ ആണ് പോകുന്നത് ആയയായി ...!
ആരാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത് ? ആരോടൊപ്പം പോകുന്നു ?
ഞങ്ങള്‍ വാടകക്ക് താമസിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന വീട്ടിലെ ആന്റിയുടെ മകള്‍ ഗള്‍ഫില്‍ ആണ് അവരോടൊപ്പം അവരുടെ സ്ഥാപനത്തില്‍ ആണ് പോകുന്നത് . അവര്‍ വരും എന്നെ കൊണ്ട് പോകാന്‍ . അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരായിരം തവണ പറഞ്ഞു . പോട്ടെ ,പോയി രക്ഷപെടട്ടെ !എന്നാലും ഞാന്‍ തിരക്കി,  വിവാഹം ഒന്നും ആയില്ലേ?
ഇഷ്ടം പോലെ വരുന്നുണ്ട് . മഫ്ത ഇട്ടിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആദ്യം  ആരും അറിയില്ല പിന്നെ വിവരം അറിയുമ്പോള്‍ ചിലര്‍ പറയുന്നത് കീമോ ചെയ്തു മുടി മൊത്തം പോയതാണെന്ന് . !
ആരും എന്തെ സത്യം മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല . അവര്‍ക്ക് ഒരു അസുഖവും ഇല്ല . സത്യത്തെ അംഗീകരിക്കാന്‍ ആരും തയ്യാറാവാത്തതെന്തേ? പൂര്‍ണ്ണ ആരോഗ്യവതിയായ ഒരു സ്ത്രീയാണവള്‍!. മകളുടെ അവസ്ഥയില്‍ നീറി കഴിഞ്ഞ മാതാപിതാക്കളും അവള്‍ക്ക് നഷ്ടമായി . 
ഇപ്പോള്‍ തീര്‍ത്തും അനാഥ .!!

                      സ്വന്തമായി കയറി കിടക്കാന്‍ കിടപ്പാടമില്ല . സഹോദരങ്ങളുടെ കാരുണ്യം കൊണ്ട് ജീവിതം മുന്നോട്ടു പോകുന്നു . അവര്‍ക്കും അവരുടെതായ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും , പ്രയാസങ്ങളും ഒക്കെ ഉണ്ട് . എത്രനാള്‍ ഇങ്ങനെ.. ? അത് മാത്രമോ, വിവാഹം കഴിച്ചയക്കാതെ അവളെ വീട്ടില്‍ നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന് നാട്ടുകാരുടെ പരദൂഷണവും! . കാരണം ആരും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല . എങ്ങിനെ എങ്കിലും വിവാഹം നടന്നിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നും കരുതി സഹോദരങ്ങള്‍ അവരെ കൊണ്ട് ആകുന്നവിധം ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് നടക്കുന്നില്ല .

                                           ജീവിതം മഴവെള്ളം പോലെ വേഗം വറ്റിപ്പോകുന്നു . സജ്ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ ആദ്യം വാര്‍ദ്ധക്യം ബാധിക്കുമ്പോള്‍ ,ദുഷ്ടരുടെ ശരീരത്തെയാണ് വാര്‍ദ്ധക്യം ആദ്യം കവരുന്നത് എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട് എല്ലാവരുടെയും അവസ്ഥ ഇതൊക്കെ തന്നെയാണ് . ഒരുപക്ഷെ ഒരു വിവാഹം കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷമാണ് ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചതെങ്കില്‍ ആ ഭര്‍ത്താവ് അവളെ ഉപേക്ഷിക്കുമായിരുന്നോ ? അസുഖം ആണെങ്കില്‍ അതിനു മരുന്നുണ്ട് ഇത് അസുഖമല്ലല്ലോ.  അസുഖമാണെങ്കില്‍ ആര്‍ക്കും എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും വരാം . ഇന്ന സമയത്ത് വരണം , വരണ്ടാ എന്നൊക്കെ തീരുമാനിക്കാന്‍ നമ്മളെക്കൊണ്ടാവുമോ ?
‘ലാഭാനാം ശ്രേയ ആരോഗ്യം‘ എന്നല്ലേ
കഷണ്ടി ഒരു രോഗമാണോ ?
        വിവാഹത്തെ കുറിച്ചുള്ള സങ്കല്പങ്ങള്‍ , പ്രതീക്ഷ ഒക്കെ ആ കണ്ണുകളില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ പോയി എനിക്ക് . അങ്ങനെ,  നിങ്ങളുമായി പങ്കുവയ്കാന്‍ തന്നെ ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചു . തീര്‍ച്ചയായും അവരെ അറിയാവുന്ന അവരുടെ കുടുംബക്കാര്‍ , നാട്ടുകാര്‍ ഒക്കെ ഈ പോസ്റ്റ്‌ വായിക്കാന്‍  ഇടയുണ്ട്.എല്ലാവരും വായിക്കട്ടെ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിക്കട്ടെ . ആരുമില്ലാത്ത അനാഥയായ ആ പെണ്ണിന് ,ഇത് വായിച്ചെങ്കിലും ഒരു ജീവിതം കൊടുക്കാന്‍  ആരെങ്കിലും തയ്യാറായാല്‍ അതില്‍ പരം നന്മ വേറെ എന്തുണ്ട് . നിങ്ങള്‍ക്കുപറ്റുമെങ്കില്‍ ഇത് കൂടുതല്‍  കൂട്ടുകാരിലേക്ക് എത്തിക്കുക . ആരുടെ വാക്കാണ്‌ ദൈവം കൈ കൊള്ളുക എന്നറിയില്ലല്ലോ ? ആര്‍ക്കെങ്കിലും മനസ്സലിവ് ഉണ്ടായാല്‍ ഒരു പാവം പെണ്ണിന്റെ ജീവിതം രക്ഷപെടും . നാഥന്റെ അനുഗ്രഹവും ഉണ്ടാവും. 
നിങ്ങളുടെ ഏവരുടെയും വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട്
സ്നേഹത്തോടെ 
കുങ്കുമം

Sunday, June 3, 2012

"അവള്‍ പറഞ്ഞത്"



“എനിക്കിവിടെ സ്ഥിരമായി ഒരു ജോലിതരുമോ..?”
വീട്ടില്‍ , മേസ്തിരിയുടെ കൂടെ മൈക്കാട് പണിക്ക് വന്ന, മെലിഞ്ഞ് കാണാന്‍ ചന്തമുള്ള ആ പെണ്ണിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാനൊന്നു ഞെട്ടി. ഒരു മൈക്കാടിന് ഇന്നത്തെ കൂലിഎത്രയെന്ന് ഞാന്‍ പറയാതെ തന്നെ നിങ്ങള്‍ക്കറിയാം. അപ്പോള്‍ ദിവസവും ആ ശമ്പളത്തിന് അവളെ വീട്ടുജോലിക്കു നിര്‍ത്തുന്നകാര്യം ഓര്‍ത്ത് അന്തം വിട്ടുനിന്ന എന്നോട് അവള്‍ പറഞ്ഞു .
“ഈ കൂലിയൊന്നും വേണ്ടാട്ടോ ,സ്ഥിരം ജോലിയാകുമ്പോള്‍ ഇതിന്റെ പാതി മതി”
പക്ഷേ ഞാന്‍ എന്തുപണി കൊടുക്കും ..? കുറെ കഴിയട്ടെ പണി ഉണ്ടെങ്കില്‍ അറിയിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ . അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറയുന്നത് കണ്ടു .
“എന്ത് പണിയും ഞാന്‍ ചെയ്തോളാം..., വളരെ കഷ്ടപ്പാടാണ് ..സഹായിക്കണം..”
ആ ദീനതയില്‍ , അവളെ ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാന്‍ എനിക്കായില്ല.
“പുറമ്പോക്കില്‍ രണ്ടു മക്കളെയും കൊണ്ട് താമസിക്കുകയാ .ആവുന്നകാലത്ത് എന്തേലും ജോലി ചെയ്തു അല്‍പ്പം കടമുള്ളത് വീട്ടാന്‍ സാധിച്ചില്ലേല്‍ പിന്നെ ….”
അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ ഭാഗ്യം കൊണ്ടോ ,ആ കണ്ണുനീര്‍ ദൈവം കണ്ടതുകൊണ്ടോ വീട്ടിലെ പുറമ്പണിക്കാരുടെ കൂടെ അവളേയും ചേര്‍ക്കാന്‍ എനിക്കു കഴിഞ്ഞു.
ആറ് ആങ്ങളമാര്‍ക്ക് ഒരു പെങ്ങള്‍ ..!കുട്ടിക്കാലം മുതല്‍ കഷ്ടപ്പാട് നിറഞ്ഞ ജീവിതമാ യിരുന്നെങ്കിലും, സഹോദരങ്ങള്‍ക്ക് പ്രിയങ്കരിയായ അവളെ അവര്‍ പറ്റാവുന്ന രീതിയില്‍ വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചയച്ചു . നല്ലവനെന്നു നടിച്ചു വിവാഹം കഴിച്ചവന്‍ മഹാവൃത്തികെട്ടവനായിരിക്കുമെന്നു സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും കരുതിയില്ല .ദുര്‍നടപ്പുകാരനായ അവന്‍ ഉള്ള സ്വത്ത് മൊത്തം കൈക്കലാക്കി. തന്റെ സഹോദരങ്ങളെ ഓര്‍ത്തു അവള്‍ ആവതും പിടിച്ചു നിന്നു . സഹികെട്ടു മക്കളേയും കൊണ്ട് ഭര്‍ത്താവിന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഒരിക്കല്‍ അവള്‍ക്കിറങ്ങേണ്ടി വന്നു .
സഹോദരങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ മാറിമാറിത്താമസിച്ചു . വര്‍ഷങ്ങള്‍ പലതു കഴിഞ്ഞു. കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ എന്തെന്ന് ശരിക്കും അനുഭവിച്ചനാളുകള്‍ ..! മക്കളെ നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്ത് വിങ്ങി കരഞ്ഞു തളര്‍ന്നുറങ്ങിയ രാത്രികള്‍ . എന്തിനും ഏതിനും സഹോദരങ്ങളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാന്‍ അവള്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. അവള്‍‍ ജോലിക്ക് പോയി തുടങ്ങി . തുച്ഛമായ ശമ്പളം കൊണ്ട് മക്കളുടെ ഇഷ്ട്ടങ്ങളും പഠിപ്പും ഒന്നും വേണ്ടപോലെ നടത്താന്‍ പറ്റിയില്ല. എങ്കിലും ആവുന്നരീതിയില്‍ അവര്‍ സ്വസ്ഥമായി ജീവിച്ചു.
കനാലിന്റെ സമീപം പുറമ്പോക്കില്‍ അവളുടെ പരിചയത്തിലുള്ള ഒരു കുടുംബം താമസിച്ചിരുന്നു ‍ ഒരുനാള്‍ ആ കൂര പൊളിച്ചു മാറ്റാന്‍കോടതി ഉത്തരവായി . ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ കാലില്‍ വീണു കരഞ്ഞ വീട്ടുകാരോട് ,തല്‍ക്കാലം അപ്പുറത്തെ സൈഡില്‍ കുടില്‍ വച്ചുകൊള്ളുക എന്നും, മറ്റൊരു കുടുംബം കൂടി അവിടെ താമസത്തിനുണ്ടായാല്‍ ഒരുപക്ഷേ അവിടെ നിന്നു മാറാതെ പറ്റിയേക്കാം എന്നും അവര്‍ ആശ്വാസം പകര്‍ന്നു. ആ വീട്ടുകാര്‍ ഉടനേ ഇവളോട് ആ വിവരം പറഞ്ഞു. ഈ സന്ദര്‍ഭം വിനിയോഗിക്കാന്‍തന്നെ അവള്‍ തീരുമാനിച്ചുറച്ചു. ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് വീട് വക്കണം. നാളെ മേലുദ്യോഗസ്ഥര്‍ വന്നു നോക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കൂരയെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കില്‍ തനിക്കും തല്‍ക്കാലം അവിടെ കഴിയാം.
അവള്‍ വേഗം സഹോദരങ്ങളെ പോയി കണ്ടു . അവര്‍ എല്ലാവരും ഓടിയെത്തി,നല്ലവരായ നാട്ടുകാര്‍ അവരെ സഹായിച്ചു . കനാലില്‍ നിന്നും മണ്ണെടുത്ത് കുഴച്ചും,ഓലകെട്ടിയും, ഒരു രാത്രികൊണ്ട് അവരൊരു കുടില്‍ തീര്‍ത്തു ..!അതിരാവിലെ തന്നെ അതില്‍ പാലുകാച്ചി. തലചായ്ക്കാന്‍ ഒരിടമായി. ഏതൊരു മനുഷ്യന്റേയും ആഗ്രഹം. അത് എല്ലാവരുടെയും സ്വപ്നമാണ്, സങ്കല്പ്പമാണ് . ഒരു വീട് ആഗ്രഹിക്കാത്ത ആരും ഉണ്ടാവില്ല . ആരോഗ്യം ഉണ്ടെങ്കില്‍ അധ്വാനിച്ച് ആഹാരം കണ്ടെത്താം . തലചായ്ക്കന്‍ ഇടം ഇല്ലെങ്കിലോ..!
ആ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തിരുന്നു സന്തോഷം കൊണ്ടോ സങ്കടം കൊണ്ടോ അവള്‍ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. തന്റെ ജീവിതയാത്രയിലെ ആകെ ഉള്ള സമ്പാദ്യം..! രണ്ടു മക്കളും ,കുറെ കണ്ണുനീരും, ദാ ഇപ്പോള്‍ തലചായ്ക്കാന്‍ ഒരിടവും..!
ഒരു ദിവസം സര്‍ക്കാര്‍തലത്തില്‍ ഒരു പ്രസ്ഥാവന ഇറങ്ങി, റോഡിനോട് ചേര്‍ന്നുള്ള പോസ്റ്റിന്റെ അടുത്ത് നിന്നും നാല് മീറ്റര്‍ ദൂരമുള്ള നൂറു വീട്ടുകാര്‍ക്ക് സര്‍ക്കാര്‍ ചിലവില്‍ വൈദ്യുതി കണക്ഷന്‍ കൊടുക്കുന്നു. ശ്രമഫലമായി അവള്‍ക്കും കറണ്ട് കിട്ടി . കുട്ടികള്‍ വീണ്ടും വളര്‍ന്നു. മിടുക്കന്മാരായ രണ്ട് ആണ്മക്കള്‍ . മൂത്തയാള്‍ക്ക് പതിമൂന്നും ഇളയവന് പതിനൊന്നും വയസ്സ് പ്രായമായി
വീട് ഇപ്പോള്‍ സിമന്റെ കട്ട വച്ച് കെട്ടിമറച്ചു. രണ്ടു മുറികള്‍ ഇറക്കി മേല്‍ക്കൂര ഷീറ്റ് ഇട്ടു . കിണര്‍ കുഴിച്ചു അങ്ങനെ സ്വന്തം കഠിനാധ്വനത്തിലൂടെ ആ കൂര അവള്‍ ഒരു വീടാക്കി മാറ്റി.! അങ്ങനെയാണ് കുറച്ചു കടങ്ങള്‍ വന്നത് , അത് വീട്ടണം.അതിനു സ്ഥിരമായി ഒരു ജോലി വേണം അതിനായാണ് അവള്‍ എന്റെ സഹായം ചോദിച്ചത്.
വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം സന്തോഷം എന്തെന്നറിഞ്ഞു ജീവിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഭര്‍ത്താവെന്ന ആ മനുഷ്യന്‍ വില്ലനായി വീണ്ടുമെത്തിയത്. തികഞ്ഞ മദ്യപാനിയും സ്ത്രീലമ്പടനുമായ അയാള്‍ ആ മക്കളെ സ്വാധീനിച്ചു വീട്ടില്‍ താമസിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്രേ..! കഴിഞ്ഞ ദിവസം അതുപറഞ്ഞ് പൊട്ടിക്കരയുകയായിരുന്നു അവളെന്റെ മുന്നില്‍..!
ഒരിക്കല്‍ പറക്കമുറ്റാത്ത തന്റെ മക്കളെ മാറോടണച്ച് ,ഒരാശ്രയത്തിനായി താന്‍ കേഴുമ്പോള്‍..
അത്രയേറെ സ്നേഹിക്കയും ,വിശ്വസിക്കയും ,ഇഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്ത സ്വന്തം ഭര്‍ത്താവ് മദ്യവും മദിരാക്ഷിയുമായി പരസ്യമായി ചുറ്റിയടിച്ചുരസിച്ചു. അച്ഛന്റെ വാത്സല്യത്തിനായി കുഞ്ഞു മനസ്സു കേഴുമ്പോള്‍ അയാള്‍ എവിടെയൊക്കെയോ ആലസ്യത്തിലമരുകയായിരുന്നു..! അവള്‍ അയാളെ വെറുത്തു ,മുന്‍പ് എത്രയേറെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നോ അതിലേറെ ..! ഇനിയാവില്ല അയാളെ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍..!സ്വന്തം മക്കള്‍ അവള്‍ക്കു ജീവനാണ് , അവര്‍ അവളുടെ ശ്വാസമാണ് , അവള്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത് തന്നെ അവര്‍ക്ക് വേണ്ടിയാണ്. എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും ഉള്ളിലൊതുക്കി,നീറുന്ന മനസ്സുമായി ജീവിക്കുന്ന ആ പാവത്തിനെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ ആരുമില്ല , മക്കള്‍ പോലും..!. ഒരു വേള അവരും അച്ഛനെന്ന ആ മനുഷ്യനു കീഴ്പ്പെട്ടുപോകുകയാണോ..! അയാളുടെ പ്രലോഭനങ്ങളില്‍ അവര്‍ വീഴുകയാണോ.? അവരും അവളില്‍നിന്നകലുകയാണോ..? അവളുടെ ത്യാഗവും, കഷ്ട്ടപ്പാടും, ദു:ഖവുമൊക്കെ ആരു കാണാന്‍..! അവള്‍ എന്ത് ചെയ്യണം . ? നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ കണ്ണുമായി അവള്‍ എന്നോട് ചോദിച്ച ആ ചോദ്യം ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് ചോദിക്കുന്നു . അവള്‍ എന്ത് ചെയ്യണം ? നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായം അറിയിക്കുമെല്ലോ ?
സ്നേഹാദരങ്ങളോടെ
കുങ്കുമം

Saturday, March 31, 2012

"നൊമ്പരക്കാറ്റ്"








കുഞ്ഞേല അങ്ങിനെയാണ്.

ഓരോ ദിവസവും അവര്‍ക്ക് പറയാന്‍ ഓരോരോ കഥകളുണ്ടാവും. ആവശ്യമുള്ളതും ഇല്ലാത്തതുമായ കഥകള്‍ പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും വച്ചു പറയുക അവരുടെ ശീലമാണ് . വര്‍ഷങ്ങളായി വീട്ടിലെ സഹായിയാണവർ.  കൃത്യമായെത്തുകയും
ആത്മാര്‍ഥമായി ജോലിചെയ്യുകയും ചെയ്തിരുന്ന അവര്‍,  അവരുടെ അമ്മയുടെ മരണം കാരണം കുറെ ദിവസം വരാതായി.  ചടങ്ങുകള്‍ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു തിരികെ ജോലിക്ക് വന്നപ്പോഴും അവര്‍ക്കു പറയാന്‍ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു.                                     
അവരുടെ അമ്മയുടെ മരണവും അതിനു ശേഷമുള്ള ചടങ്ങുകളുമായിരുന്നു.  കുഞ്ഞേലവിവരിച്ചത്. അവരുടെ പുരോഹിതര്‍മാരെ ‘ഊരാളിമാര്‍ ‘എന്നാണത്രേ വിളിക്കുക.  ചടങ്ങിന് ഒരു കളം വരച്ച് കള്ള്, മുറുക്കാന്‍ മുതലായവ  വച്ച് അതിനു ചുറ്റും ബന്ധുക്കള്‍ ഇരിക്കും.  പൂജ തുടങ്ങി കുറച്ചു കഴിയുമ്പോള്‍ മരണപ്പെട്ട ആള്‍ക്ക് ഏറെ ഇഷ്ടമുള്ള ആളുടെ ദേഹത്ത് ആ ആത്മാവ് കൂടും പോലും..! അപകടമരണമോ മറ്റോ ആണെങ്കില്‍ എങ്ങിനെ മരിച്ചെന്നു പോലും ആ ‘ആത്മാവ് ‘ പറയുമത്രേ!!. സംസാരിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ഊരാളിമാര്‍ ആ ആളെ  അടിച്ചു വേദനിപ്പിക്കും. ആത്മാവ് കയറിയ ശരീരമാണെങ്കില്‍ അവര്‍ക്ക് എത്ര അടി കിട്ടിയാലും വേദനിക്കില്ല പകരം അഭിനയമാണെങ്കില്‍ വേദന കൊണ്ട് പുളയുമത്രേ.  ഇതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു  കമ്പ് കൊണ്ടടിച്ചു തൊടിയിലെ വാഴകൈ ഒടിക്കും, പിന്നീടു  ചന്ദനമുട്ടിയില്‍ ആത്മാവിനെ ആവാഹിച്ചു ഏതെങ്കിലും അമ്പലത്തില്‍ കൊണ്ടുപോയി കുടിയിരുത്തും.  ഈ കര്‍മ്മം നടത്തിയില്ലങ്കില്‍ ആത്മാവ് അലഞ്ഞു നടക്കുമെന്ന് അവരുടെ വിശ്വാസം. ചടങ്ങിനു ശേഷം, വീട്ടിലുള്ളവര്‍   ഉപ്പൊഴിക്കാത്ത  കഞ്ഞി പച്ച പ്ലാവിലയില്‍ കോരി  കുടിക്കും..! ഇത്തരം ആചാരങ്ങളും പൂജകളും എനിക്ക് ഒരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു..!

ഇവിടെ ഇത്   പറയാന്‍ ഒരു കാരണമുണ്ട് വളരെ നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം ഞാന്‍ ഒരു ബന്ധുവിന്റെ വീട് സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ ഇടയായി.  ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചും കളിച്ചും കുട്ടികളും ഞങ്ങളും സമയം തള്ളിനീക്കി. യാദൃശ്ചികമായിട്ടാണ് വിഷമം നിറഞ്ഞ ഒരു സംഭവം അവര്‍  എന്നോടു പറഞ്ഞത്. അന്ധവിശ്വാസവും അനാചാരങ്ങളും ഒരുപാട് കാണുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ചിലവ സത്യമോ, മിഥ്യയോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ തന്നെ സാധിക്കുന്നില്ല ‘ഞൊടിയിടയില്‍ തീരുന്ന ജീവിതം. അത് അവസാനിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് പ്രപഞ്ച സത്യത്തിന്റെ ഒരു തരിയെങ്കിലും കണ്ടെത്താന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ അത് നല്ലതല്ലേ.
                        
അവരുടെ അയല്‍വീട്ടിലെ,വളരെ മിടുക്കനായ കുട്ടി, എട്ടാം ക്ലാസുകാരന്‍.  കാണാന്‍ സുന്ദരന്‍,നല്ല സ്വഭാവം, കൂടെ പഠിക്കുന്ന കൂട്ടുകാരുടെ ഇഷ്ട തോഴന്‍,ടീച്ചര്‍മാരുടെ പ്രിയങ്കരന്‍, എന്തിനും ഏതിനും ഒന്നാമന്‍, സ്കൂളിന്റെ അഭിമാനം. പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം ആ കുട്ടി മുതിര്‍ന്നവരെ പോലെ സംസാരിക്കുന്നു ..! ആദ്യം വീട്ടുകാര്‍ കരുതി മോണോആക്ട്‌ കാണിക്കുകയായിരിക്കും എന്ന്. കുട്ടിയുടെ സ്വഭാവത്തിനു വല്ലാത്ത മാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് പിന്നീട് മനസ്സിലായി. പുറത്ത് ആരും അറിയുന്നതിനു മുന്നേ അവര്‍ ഒരു മനോരോഗവിദഗ്ദ്ധനെ കാണിച്ചു. മാനസികമായി ഒരു തകരാറും ഇല്ല ഈ കുട്ടിക്ക് എന്ന് ഡോക്ടര്‍മാര്‍ പറയുന്നു വാര്‍ത്ത പതിയെ നാട്ടില്‍ പരന്നു. പലരും പല രീതിയില്‍  അത് വ്യാഖ്യാനിച്ചു .

കഴിവുപോലെ ചെയ്യാവുന്ന ചികിത്സകളൊക്കെ ചെയ്തു ,പള്ളികളില്‍ കയറിയിറങ്ങി, അമ്പലങ്ങളില്‍ വഴിപാടുകള്‍ കഴിച്ചു ഒരു കുറവും ഉണ്ടായില്ല. ഒരിക്കല്‍ അവരുടെ വീട്ടില്‍ വച്ച് ഒരു വലിയ പൂജ നടത്തി. ആ പൂജയുടെ അവസാനം അവനെ പൂജാരി ഒരുപാട് അടിച്ചു. അടിക്കുംതോറും  അവന്‍ അട്ടഹസിച്ചു ചിരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു ലക്ഷങ്ങള്‍ മുടക്കി പൂജകളും വഴിപാടുകളും തുടര്‍ന്നു. ഒടുവില്‍ അവന്‍ ആരോടും മിണ്ടാതെയായി.  പിന്നെ എല്ലാരെയും തെറി പറയാന്‍ തുടങ്ങി,അക്രമിയായി..! ആരെ കണ്ടാലും തെറിപറയുന്നതില്‍ നാണക്കേട് തോന്നി പൂജാരി അവന്‍റെ നാവിന് കെട്ടിട്ടത്രെ!  അതിനു ശേഷം ആ കുട്ടി സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. ചികില്‍സയുടെ ഭാഗമായി അവര്‍ താമസിച്ച വീട് വിട്ട് വേറെ വീട്ടില്‍ താമസം തുടങ്ങി. കുറേ നാളുകൾ കൊണ്ട്  അവന്റെ അസുഖം കുറേശ്ശേ മാറി വന്നു.  വീണ്ടും അവന്‍ ചുറുചുറുക്കുള്ള പഴയ കുട്ടിയായി മാറി. അവന്‍ സ്കൂളില്‍ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ കുട്ടികള്‍ അവനെ ഭ്രാന്തനെന്നു വിളിച്ചു കളിയാക്കി. ആ വിഷമം  മനസ്സിലാക്കി മാതാപിതാക്കള്‍ അവനെ വേറെ സ്കൂളിലാക്കി, അവന്‍ വീണ്ടും പഠിത്തത്തില്‍ മുഴുകി. വീട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും, അവനെ സ്നേഹിച്ച എല്ലാവരും സന്തോഷിച്ചു. അവനു വീണ്ടും പുതുജീവന്‍ കിട്ടിയിരിക്കുന്നു.  ചുറുചുറുക്കുള്ള, എവിടെയും ഒന്നാമനായ മിടുക്കനായ കുട്ടിയായി അവന്‍ ..!!
                                 
വര്‍ഷാവസാനപ്പരീക്ഷ തുടങ്ങുന്ന ദിവസം പതിവില്ലാതെ അവന്‍ ഉണരാത്തതെന്തെന്നു തിരക്കിച്ചെന്ന മാതാവിനു മുന്നില്‍ അവന്‍ വീണ്ടും  അലറി വിളിച്ചു..! അതെ ..!  വീണ്ടും അവന്‍റെ മനസ്സിന്‍റെ താളം തെറ്റുന്നു..!വിധി അവനെ ജീവിക്കാന്‍ അനുവദിക്കുന്നില്ല. 

ഇത്ര ചെറുപ്പത്തിലെ ഇതിനു തക്ക പാപം എന്താണവന്‍ ചെയ്തത്..? അവന്‍റെ വിദ്യാഭ്യാസം നിലച്ചു.  ആ കുടുംബം വീണ്ടും ദു:ഖത്തിന്‍റെ നീര്‍ചുഴിയിലേക്കു പതിക്കുന്നു..!! അവന്‍റെ ഭാവി ഇനി എന്താകും ? ആ മാതാപിതാക്കളുടെ ദീനമായ നോട്ടം വല്ലാത്ത നൊമ്പരമായി എന്റെ മനസ്സില്‍  ഇപ്പോഴും തങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു. ആ കുട്ടിയുടെ ചേഷ്ഠകള്‍ കണ്ടുനില്‍ക്കാന്‍ മനുഷ്യത്വമുള്ളവര്‍‍ക്കാവില്ല..! സ്വന്തം കണ്ണുനീര്‍ അകറ്റാന്‍ മറ്റൊരാളുടെ കണ്ണുനീര്‍ തുടച്ചാല്‍ മതി എന്നല്ലേ. ആര്‍ക്കെങ്കിലും സഹായിക്കാന്‍ പറ്റുമോ ഈ കുട്ടിയെ ? ഇതിന് എന്തെങ്കിലും പ്രതിവിധിയുണ്ടോ ?

ഈ നൊമ്പരക്കാറ്റു നല്‍കിയ വേദനയുമായി കുങ്കുമം..





Wednesday, December 21, 2011

" വൈകിയെത്തുന്നവര്‍ "






വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഞാന്‍ പ്രീതിയെ കണ്ടു മുട്ടി. 

അച്ഛനും,അമ്മയും,ആറു സഹോദരിമാരും ഉള്ള വലിയ കുടുംബത്തിലെ ഇളയകുട്ടി. പഠിക്കാന്‍ ഒന്നിനൊന്നു മിടുക്കികളായിരുന്നു അവര്‍.‍ ഒരു സഹോദരന്റെ കുറവില്‍ വേദനിച്ചിരുന്ന അവര്‍, മൂത്തചേച്ചിയുടെ വിവാഹത്തോടെ ഒരു ഏട്ടനെക്കിട്ടിയതില്‍ വളരെ സന്തോഷിച്ചു. നീണ്ട ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം കണ്ടുമുട്ടിയ ഞങ്ങള്‍ക്ക് പറയാന്‍ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു . അവള്‍ ഇന്ന് ഒരു ബാങ്ക് ഉദ്യോഗസ്ഥയും ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ മാതാവും ആണ് . ദൈവം നിങ്ങടെ കുടുംബത്തില്‍ വീണ്ടും പെണ്‍കുട്ടിയെ തന്നല്ലോയെന്ന്  ഞാന്‍ അവളെ അപ്പോഴും കളിയാക്കി . “അതിനു ഭാഗ്യം ചെയ്യണം “എന്ന് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു അവള്‍..! 

പലയിടത്തും ചുറ്റിക്കറങ്ങി ഞങ്ങളുടെ സംഭാഷണം കുടുംബ ബന്ധങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.  ബന്ധങ്ങള്‍ തകരാന്‍ പലകാരണങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഭാര്യയും ഭര്‍ത്താവും കൂടി കടപ്പുറത്ത് പോയി ശുദ്ധവായു ശ്വസിച്ചു കാറ്റും കൊണ്ട് കടലിലെ തിരയും നോക്കി,വിദൂരതയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് ചിരിച്ചു സന്തോഷത്തോടു
കൂടി ഇരുന്നു.  അതുകണ്ട് അസൂയമൂത്ത ഒരു കപ്പലണ്ടിക്കാരന്‍ അവരുടെ അരികിലേക്ക് ഓടി വന്നു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഭാര്യയുടെ ചെവിയില്‍ പറഞ്ഞു.
 
“ആരോടും പറയല്ലേ!!“. 

തീര്‍ന്നില്ലേ കഥ ! ഭര്‍ത്താവ് ആവുന്നതും ചോദിച്ചു.  അവളെന്ത് പറയാന്‍ ! അതോടെ തീര്‍ന്നു അവരുടെ ചിരിയും കളിയും തിരയെണ്ണലും എല്ലാം.  ഇവിടുത്തെ വില്ലന്‍ കേവലം ഒരു കപ്പലണ്ടിക്കാരനല്ലേ..!                       

എന്നാല്‍, സ്ത്രീകള്‍ തന്നെയാണ് കൂടുതലും സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ശത്രുക്കള്‍ ആയി വരാറുള്ളത് എന്ന് അവള്‍ വാദിച്ചു.  ഞാന്‍ തീര്‍ത്തും സമ്മതിച്ചു കൊടുത്തില്ല.  കാരണം ഭര്‍ത്താവിനാല്‍ വിഷമം അനുഭവിക്കുന്ന പലരേയും എനിക്ക് നന്നായറിയാം.  അവരുടെ ജീവിതം പെട്ടെന്ന് ഓര്‍മ്മ വന്നത് കൊണ്ടോ എന്തോ ഞാന്‍ വല്ലാതെ തര്‍ക്കിച്ചു.
“വിദ്വേഷം നിറഞ്ഞ മനസ്സുള്ളവരെയും, നുണ പറയുന്നവരെയും, വഞ്ചകരേയും സ്വാര്‍ദ്ധരെയും, കൊലപാതകിയേയും സംരക്ഷിക്കുന്ന സമൂഹം, ലിബറലൈസേഷന്‍റെ ഭാഗമായി  ‘വിശിഷ്ടപ്പെട്ട ‘പല സൂക്കേടും ഇവിടെയും ഇറക്കുമതി ചെയ്തിട്ടുണ്ടല്ലോ! പതിവ്രതകളില്‍ പലരേയും അത് ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു.! ഭര്‍ത്താക്കന്മാര്‍ കൊടുക്കുന്ന സമ്മാനം.!  പാതിവ്രത്യത്തിന്‍റെ പ്രതിഫലം !! തന്‍റെ ഭര്‍ത്താവ് അത്തരക്കാരനെന്നു കണ്ടാല്‍ ആ നിമിഷം വിട്ടു നില്‍ക്കണം.  അതിനുള്ള തന്റേടം കാണിക്കണം.  അങ്ങനെ ഒരു കുടുംബബന്ധം തകര്‍ന്നാല്‍ അത് ദൈവ നിശ്ചയം എന്ന് സമാധാനിക്കണം.  ദൈവം എല്ലാ വാതിലുകളും അടക്കാറില്ല.  ഒന്നടഞ്ഞാല്‍ മറ്റുള്ളത് തുറക്കപ്പെടും …!” എന്റെ വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ട അവള്‍ പറഞ്ഞു.  “ശരിയാണ് പക്ഷേ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു വരുന്ന് അതൊന്നുമല്ല..”

എന്റെ ചേച്ചിയുടെ അനുഭവത്തില്‍ വില്ലന്‍ സ്ത്രീ തന്നെ.  ഓരോരുത്തര്‍ക്കും ഒരുപക്ഷെ വ്യത്യസ്ഥ അനുഭവങ്ങള്‍ ആവാം എന്നാല്‍ ഞങ്ങളുടെ അനുഭവത്തില്‍ ഒരു സ്ത്രീ  തന്നെയാണ് കുടുംബം തകര്‍ത്തത്..!  വിവാഹം കഴിഞ്ഞാലും മക്കള്‍ തന്‍റെ ചൊല്‍പ്പടിക്ക് നില്‍ക്കണം എന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന ഒരമ്മ.! മകന്‍ ചത്താലും  മരുമകള്‍ കരഞ്ഞു കാണാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അവര്‍, സ്ത്രീകള്‍ക്ക് തന്നെ അപമാനമല്ലേ..? ..”

വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് രണ്ടു മാസത്തിനു ശേഷം ഭര്‍ത്താവുമായി പിരിഞ്ഞു താമസിക്കേണ്ടിവന്ന സ്വന്തം ചേച്ചിയുടെ കഥ പറഞ്ഞ അവള്‍,വളരെ നാളുകള്‍ക്കുശേഷം തമ്മില്‍കണ്ട ഞങ്ങളുടെ സന്തോഷം കണ്ണീരില്‍ നനച്ചു ..!
ഗര്‍ഭിണിയായ ചേച്ചിയെ വീട്ടിലാക്കി കടലിനക്കരെ പോയ ഭര്‍ത്താവ്.  വീട്ടില്‍ അമ്മായിയമ്മയുടെ ദ്രോഹം സഹിക്കവയ്യാതെ നരകിച്ചവള്‍..! വിദ്യാഭ്യാസമുണ്ടെങ്കിലും പ്രതികരിക്കാനറിയാത്ത പാവം.!  പ്രസവത്തിനു സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കു പോന്നിട്ടും അവര്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല. സ്വന്തം രക്തത്തില്‍ പിറന്ന കുട്ടിയെ കാണാന്‍  ഭര്‍ത്താവും എത്തിയില്ല..! ഭാര്യയോടുള്ള ദേഷ്യം
കൊണ്ടായിരുന്നില്ല, അമ്മയെ ഭയന്ന്...!  അങ്ങനെ കാലങ്ങളോളം പരസ്പരം കാണാതെ, സംസാരിക്കാതെ അക്കരെയിക്കരെയായി അവര്‍ കഴിഞ്ഞു..! ഭര്‍ത്താവിനെക്കുറിച്ച് ഒരുവിവരവുമറിയാതെ, കുഞ്ഞിനെയെങ്കിലും കാണാന്‍ വരും തങ്ങളെ കൂട്ടികൊണ്ടു പോകും എന്ന പ്രതീക്ഷയും പ്രാര്‍ഥനയും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ആ പാവത്തിന്.!

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ചേച്ചിക്ക് ഒരു കത്ത് കിട്ടി..! “ഞാന്‍ മൂന്നു ദിവസം അടുത്തുള്ള ബന്ധുവീട്ടില്‍ ഉണ്ടാവും, നീയും മകളും എന്‍റെ കൂടെ ജീവിക്കാന്‍ താത്പര്യമുണ്ടെങ്കില്‍ അവിടെ എത്തുക.  ഇല്ലെങ്കില്‍ എന്നെന്നേക്കുമായി നമുക്ക് പിരിയാം..!  ഇത്രയും നാള്‍
ആര്‍ക്കു വേണ്ടിയാണോ കാത്തിരുന്നത്, അയാളുടെ കത്തും മാറോടു ചേര്‍ത്ത് കരഞ്ഞു കൊണ്ട് നില്‍ക്കുന്ന ചേച്ചിയെയാണ് സ്കൂള്‍ വിട്ടു വന്ന എന്‍റെ കൂട്ടുകാരി കാണുന്നത്..!  പ്രായം കൊണ്ട് ഇളയവളെങ്കിലും, അവള്‍ കത്ത് വാങ്ങി വായിച്ചു. അതിലെ ഉള്ളടക്കം കണ്ടു ഞെട്ടിപ്പോയി .  എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ അവര്‍ വിഷമിച്ചു . വല്ലാത്ത ഒരു പരീക്ഷണം...!.വീട്ടുകാര്‍ എന്നല്ല ആരും ഇതിനോട് യോജിക്കില്ല. ഇവിടെ വന്ന് ഒരുവാക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ ധൈര്യമായി പോകാമായിരുന്നു..! എന്ത് ചെയ്യും.  ഒരു ഫോണ്‍ വിളിപോലും അസാധ്യം..!

രണ്ടു ദിവസങ്ങള്‍ പലതും ചിന്തിച്ചു ഉറങ്ങാതെ കണ്ണീരില്‍ തള്ളിനീക്കിയ ചേച്ചിയുടെ അവസ്ഥ അവള്‍ക്ക് സഹിക്കാനായില്ല ഇനി ഒരു ദിവസം മാത്രം...! അതും അവസാന ബസ്‌ പോകാന്‍ മണിക്കൂറുകള്‍ ബാക്കി..!!  പക്വത എത്താത്ത അനുജത്തിയുടെ
വാക്കുകളുടെ ധൈര്യത്തില്‍ മോളെയും കൊണ്ട്  മറ്റാരുമറിയാതെ വീടുവിട്ടിറങ്ങി ആ പാവം..! ഒന്നുകില്‍ ജീവിതം അല്ലെങ്കില്‍ മരണം അതായിരിക്കാം ചേച്ചി തീരുമാനിച്ചിരുന്നത്.!  അമ്മയെയും കുട്ടിയേയും കാണാനില്ലെന്ന വാര്‍ത്ത വീട്ടിലും നാട്ടിലും പരന്നു..!  പോലീസ് വന്നപ്പോള്‍ത്തന്നെ അവള്‍ നടന്ന സംഭവങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു. അച്ഛന്‍ തല്ലി ചതച്ചപ്പോഴും അവള്‍ സങ്കടപ്പെട്ടില്ല. ചേച്ചി സുരക്ഷിതയായിരിക്കും എന്ന ആശ്വാസമായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്..!

“സ്ത്രീ അമ്മയാണ് ,ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയാണ്, ധനമാണ്, ദൈവമാണ്..  ലോകത്തിന്‍റെ നിലനില്പ്പു തന്നെ മാതാവിലാണ്..! പക്ഷേ എന്‍റെ ചേച്ചിയുടെ ജീവിതം കണ്ണുനീരില്‍ ആക്കിയതും ആ അമ്മതന്നെയല്ലേ..?“  വല്ലാത്തൊരാവേശത്തോടെ അവള്‍ അത്രയും  പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി.  “എനിക്ക് നിന്റെ ആ ഏട്ടനെയാണ് കുറ്റപ്പെടുത്താന്‍ തോന്നുന് ആ അമ്മ അങ്ങനെ ചെയ്തിരുന്നാലും,എന്തുകൊണ്ട് തന്‍റെ കുട്ടിയേയും, ഭാര്യയേയും അയാള്‍ തിരക്കിയില്ല? അവരുടെ കാര്യം അന്വേഷിച്ചാല്‍ എന്താണ് തെറ്റ് ? സദാചാരം ഇടിഞ്ഞു വീഴുകയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ ഉവ്വോ ? അയാള്‍ ഒന്ന് മനസ്സ് വച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കില്ലായിരുന്നല്ലോ..?“

എനിക്കു തോന്നിയ നീരസം ഞാന്‍ മറച്ചു വച്ചില്ല. 
“ പിന്നെ...?പിന്നെയെന്താണുണ്ടായത്..?”തൂവാലകൊണ്ട് കണ്ണുകള്‍ തുടച്ച് അവള്‍ തുടര്‍ന്നു.
             
“ചേച്ചി എത്തുമെന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍ മൂന്നു ദിവസം പോകുന്ന ബസ്സുകള്‍ എല്ലാം നോക്കി ഊണും ഉറക്കവും ഇല്ലാതിരുന്നത്രേ ഏട്ടന്‍..! പ്രതീക്ഷയറ്റ് തിരിച്ചുപോകാനൊരുങ്ങി.  അവസാന ബസ്സില്‍ വന്നിറങ്ങിയ ചേച്ചിയെയും കുഞ്ഞിനേയും  ചേര്‍ത്തണച്ച്  ഏട്ടന്‍ തേങ്ങി..! ആ കൂടികാഴ്ച ഹ്യദയ ഭേദകമായിരുന്നു..! 

കുറേ ഏറ്റുപറച്ചിലുകള്‍.. ക്ഷമാപണങ്ങള്‍.. എല്ലാം എല്ലാം  അവരിലെ അകല്‍ച്ച ഇല്ലാതാക്കി..! കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അവര്‍ രണ്ടാളും കുഞ്ഞിനേയും കൂട്ടി ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെത്തി.  ചേച്ചിയുടെ  ആ തെളിഞ്ഞ മുഖം  ഇപ്പോഴുമുണ്ടെന്റെ മനസ്സില്‍..!  രണ്ടു നാള്‍ വീട്ടില്‍ തങ്ങി, യാത്ര പറഞ്ഞ് അവര്‍ പോയി..!

ഇപ്പോള്‍ വളരെ സന്തോഷമായിക്കഴിയുന്നു.!!“ 

വല്ലാത്തൊരാശ്വാസത്തോടെ  അവള്‍ ആ സംഭവം പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി.  ആ ചേച്ചിയുടെ സന്തോഷത്തിന്റെ അലകള്‍ പ്രീതിയുടെ മുഖത്തും ഞാന്‍ കണ്ടു.  വീണ്ടും കാണാമെന്നാശിച്ച് അവളോട് യാത്ര പറയുമ്പോഴും അവള്‍ പറഞ്ഞ സം ഭവങ്ങളായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സു നിറയെ..!  
സുഖവും ദു:ഖവുമെല്ലാം  നാം തന്നെയാണ്  സ്യഷ്ടിക്കുന്നത് അല്ലേ..?  ഒന്നു മനസ്സുവച്ചാല്‍  കൈവരാവുന്നതേയുള്ളു എല്ലാം..!  
               നിങ്ങള്‍ക്കെന്തു തോന്നുന്നു..??
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...